Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. |
A/N:
When love isn't as magical and glamorous as what you perceived, be glad. You're still sane and intact with reality.
"Nary!" Patuloy na sigaw ni Aries. Kanina pa sila naglilibot sa masukal
na gubat upang mahanap si Nary.
“Aries, sigurado ka bang nandito sya? Tanong ni Jomari na napapagod
na kakasigaw at kakahanap sa isang babae na tanging ang kaibigan pa
lamang ang nakakita.
"Baka naman ginagago ka lang ng babaeng yun, Aries" Singhal ni Lloyd
na hindi pinaniniwalaan ang kaibigan na sinasabing sya ay may
kasintahang sa kagubatan nakatira dahil doon din ito nakatira.
“Isasama ko ba kayo dito kung hindi sya totoo? Tsaka kelan ba ako
nagsinungaling sa inyo?" Tugon naman ni Aries sa mga diskumpyadong,
kaibigan.
Nagpatuloy sila sa pagtawag ng pangalan ni Nary sa masukal na
kakahuyan hanggang sa inabot na sila ng takipsilim. Nakarating sila sa
isang lumang anging bridge na gawa lamang sa pinagtagpi-tagping mga
kahoy at kawayan.
"Mga pre, mukhang luma na ‘tong tulay na 'to. Hindi kaya delikado na
kung ipapagpatuloy pa natin ang paghanap dyan sa Nary mo." Litanya
ni Jomari habang pinipilit itago ang takot na nararamdaman dahil sa
ang nagsisilbing liwanag nila ay unti nti na ring nawawala. Hindi rin
nakatulong ang naglalakihang punong kahoy at ilang huni ng hindi
malamang mga hayop sa loob ng kakahuyan.
“Tama si Joma, kailangan na nating umalis dito. Baka hindi na natin
mahanap ang daan palabas pag inabutan tayo dito ng dilim." Pagsang-
ayon naman ni Lloyd.
“Bakit ba napakaatat nyo? Malamang nandyan na sa malapit si Nary.
Baka nasa kabilang bundok lang sya. Kailangan lang natin tawirin ‘tong
tulay na ito." Pilit pa rin ni Aries.
Dahan-dahan nyang tinungo ang tulay. Sa unang yapak pa lamang ng
paa ni Aries ay lumangitngit na ito. Hindi maipagkakaila ang
panginginig ni Aries habang mahigpit ang pagkakakapit sa lubid na
nagdudugtong sa tulay. Nakalulula ang tanawin mula sa tulay dahil sa
ibaba nito ang rumaragasang tubig ng log na may naglalakihan ding
bato. Umuugoy ito sa bawat hakbang na ginagawa nya.
“Tara na! Ambabakla nyo naman." Panunukso ni Aries upang matago
ang sariling takot.
Napilitan na ring sumunod ang dalawa. Naunang sumunod si Jomari at
sinundan naman ni Lloyd. Marahan nilang tinahak ang lumang tulay.
Pinapakiramdaman ang bawat yapak na kanilang ginagawa at tila ba
halos pigil ang paghinga. Walang nagsasalita. Lahat ay maingat at
mahigpit ang pagkakakapit sa lubid sa magkabilang kamay. May mga
pagkakataong napapasinghap sila sa twing lumalangitngit ang kahoy sa
ilalim ng kanilang paa. Nang malapit na nilang marating ang gitna ng
tulay, laking gulat na lamang nina Aries at Jomari nang biglang
napasigaw si Lloyd na hindi kalayuan sa kanila. Nadapa ito dahil
nawasak ang isang kahoy na kanyang tinapakan. Mabuti na lamang at
hindi sya nahulog at mabilis na napakapit sa lubid at kahoy sa harapan
nya.
“Tulong!" Palahaw ni Lloyd na hindi malaman ang gagawin.
Hindi na nag-atubili pa sina Jomari at Aries para tulungan ang kaibigan.
“Teka. Sandali lang. Kumalma ka nga. Humawak ka sakin ng mahigpit""
‘Tugon ni Jomari nang may bahid ng pag-aalala sa kaibigan.
Nang maiangat nya ito ay tagaktak ang pawis nito at nanginginig ang
buong katawan.
"Ano ba, Aries?! hindi pa ba tayo uuwi? Kanina pa tayo naghahanap ah.
Kung ayaw nyo pang umuwi, bahala kayo. Basta ako, uuwi na." Sigaw ni
Lloyd nang mahimasmasan na.
“Pasensya na Aries, pero tama si Lloyd. Hindi natin sya mahahanap
ngayon. Pwede naman sigurong bumalik nalang tayo bukas pre."
Pagsang-ayon naman ni Jomari.
Nakaramdam naman ng pagkakonsensya si Aries.
“Sige. Pasensya na at nadamay ko pa kayo. Tara na." Tugon naman ni
Aries. Tinulungan niya si Jomari sa pag-alalay kay Lloyd.
Habang marahan silang naglalakad sa tulay ay nahagip ng peripheral
vision nya ang isang pamilyar na imahe. Hindi nya napigilan ang sariling
lingunin ito. Nakilala niya ang kulay berde nitong pangtaas at ang
wooden bracelet na suot nito nang huli silang magkita.
“Nary?' mahina nyang usal.
“Ha? Nary? Nasaan?" tanong ni Jomari habang lumilinga-linga pa.
Tiningnang mabuti ni Aries ang pigura ng babae sa ibaba. Ngunit hindi
na maipaliwanag ang naramdaman niya nang mapagtanto niyang ito
nga ang babaeng kaniyang hinahanap. Nakasalampak ang dalaga sa
isang malaking bato at tila wala nang buhay.
“Nary!" malakas nyang sigaw kasabay ng pag-alpas ng luha sa kaniyang
mata. Hindi inaasahan ng magkakaibigan ang sunod na natutunghayan.
Tumalon si Aries.
Tumalon siya para sa kaniyang minamahal. Para mailigtas ito. Tumalon
siya sa pag-aakalang totoo ang kaniyang nakikita. Sa pag-aakalang
mayroong rumaragasang ilog sa ilalim ng luma't marupok na tulay.
"Aries!" palahaw ng magkaibigan.
Hindi na siya napigilan ng dalawang kaibigan dahil nakatalon na ito
dahil sa kagustuhang mailigtas ang babaeng minamahal.
Walang log.
Tanging naglalakihang mga bato.
Walang Nary.
Tanging imahinasyon na napaglaruan ng isang churel.
Dinig na dinig nina Lloyd at Jomari ang pagsalampak ng katawan ni
Aries samga bato. Nagimbal ang magkaibigan sa nasaksihan. Dali-dali
silang humanap ng daan para makababa.
Tumambad sa magkaibigan ang bangkay ng kaibigang si Aries.
Nalagutan na ito ng hininga dahil na rin sa taas ng binagsakan. Basag
ang bungo nito at nagkalat pa ang ilang bahagi ng utak niya sa paligid.
Masuka-suka ang dalawa dahil sa nasa kanilang harapan.
Kinalabit ni Jomari si Lloyd dahil may napansin ito.
May hawak na si Aries na kulay dilaw na bulaklak.
“Isa yang Bird's-foot Trefoil. Hindi na maganda 'to." sal ni Lloyd na may
halong pagkabahala. Hindi siya maaring magkamali dahil ang pamilya
niya ang may-ari ng isa sa pinakamalaking fower field sa bansa.
"Oo nga. Wala syang hawak na kahit ano kanina." Tugon ni Jomari.
"Hindi lang yun ang dahilan. Alam mo ba kung ano ang ibig sabihin ng
bulaklak na yan?", tanong ni Lloyd.
"Ano?" balik ni Jomari. Kinakabahan sya sa sasabihin ng kaibigan.
"Revenge." tugon ni Lloyd.
Sa 'di kalayuan ay may nakakubli. Napangisi sya.
"One down, twelve to go." usal niya. Tumalikod na sya at tuluyan nang
lumisan.

No comments:
Post a Comment